Schorzenia

Torbiel włosowata

Sposób leczenia zależy od stanu miejscowego, stanu ogólnego chorego, obecności chorób towarzyszących, preferencji chorego oraz umiejętności i możliwości lekarza.

Ropnie lokalizują się zwykle bocznie i dogłowowo w stosunku do zakażonej zatoki włosowej, a ich nacięcie i drenaż można wykonać w warunkach ambulatoryjnych, w znieczuleniu miejscowym. Nacięcie wykonuje się poza linią pośrodkową (rany w szczelinie międzypośladkowej goją się powoli i źle), włosy znajdujące się w jamie ropnia należy usunąć, a jamę dokładnie wyłyżeczkować i wypłukać. Po zabiegu należy codziennie myć ranę, a otaczające włosy golić co 2 tygodnie przez co najmniej 3 miesiące po zagojeniu się rany. Postępowanie takie umożliwia wyleczenie zatoki włosowej w 60?76% przypadków.Dobre wyniki daje leczenie zachowawcze za pomocą ozonoterapii, która utrudnia rozwój bakterii beztlenowych, zwykle znajdujących dobre warunki rozwoju w szczelinie międzypośladkowej. Niektórzy autorzy z powodzeniem stosują krioterapię, usuwając przy użyciu odpowiedniego krioaplikatora zawartość torbieli włosowej.Leczenie przewlekłej nawracającej torbieli włosowej obejmuje wiele możliwości: oszczędne wycięcie, wstrzyknięcie fenolu, nacięcie i marsupializację lub rozległe miejscowe wycięcie.

Wycięcie oszczędne
Oszczędne wycięcie pośrodkowo położonych zagłębień polega na usunięciu zmian i dokładnym oczyszczeniu jamy z włosów i martwiczych tkanek przy użyciu cienkiej szczoteczki. Współczynnik wyleczeń uzyskiwanych po zastosowaniu tej metody wynosi 85%, a jako jej zalety wymienia się małe rozmiary rany, możliwość wykonania zabiegu w warunkach ambulatoryjnych, brak konieczności częstych zmian opatrunku oraz szybkie gojenie się rany (zwykle w ciągu 3 tygodni). Ten sposób postępowania jest leczeniem z wyboru w przypadku przewlekłych niepowikłanych torbieli oraz niektórych nawrotowych torbieli zatok włosowych.

Nacięcie i marsupializacja
Metoda ta polega na otwarciu kanału w linii środkowej i usunięciu za pomocą łyżeczki martwiczych tkanek. Tkanki włóknistej kanałów nie wycina się, lecz zszywa z brzegami rany, która staje się przez to mniejsza i płytsza niż po rozległym wycięciu (zewnętrzna marsupializacja). Zabieg można wykonać w warunkach ambulatoryjnych. Gojenie trwa zwykle 6 tygodni, epizody nawrotów są rzadkie (ok. 8% w ciągu długiego okresu obserwacji).

Rozległe wycięcie miejscowe
Rozległe wycięcie miejscowe polega na usunięciu w bloku wszystkich kanałów wraz z marginesem prawidłowej tkanki (wynoszącym ok. 5 mm). Cięcie sięga w głąb aż do powięzi krzyżowo-guzicznej. W kierunku bocznym nie należy przekraczać powięzi pośladkowej. Pierwotne zamknięcie rany sprzyja jej gojeniu, jednak metoda obarczona jest dużą częstością nawrotów, sięgającą 40%. Pozostawienie otwartej rany w celu wygojenia przez ziarninowanie zmniejsza częstość nawrotów. Uważa się jednak, że technika ta nie ma przewagi nad marsupializacją i należy unikać jej stosowania.

Płat Limberga
Alternatywna metoda leczenia polega na wycięciu torbieli włosowej z szerokim marginesem i pokryciu ubytku za pomocą płata Limberga. Metodę tę charakteryzuje niewielki odsetek nawrotów (0-3%).

Marcin Nowak - ZnanyLekarz.pl