Schorzenia

Wzrzodziejące zapalenie jelita grubego

Leczenie zachowawcze

Sposób zachowawczego leczenia ostrych rzutów wrzodziejącego zapalenia jelita grubego zależy od ciężkości ich przebiegu. U chorych z lekkim rzutem colitis ulcerosa i zmianami ograniczonymi do dystalnego odcinka jelita grubego leczenie może być prowadzone w warunkach ambulatoryjnych. Tej grupie pacjentów nie zaleca się ograniczeń w normalnym trybie życia ani też szczególnej diety. Zasadniczymi lekami są aminosalicylany podawane doustnie oraz glukokortykosteroidy stosowane doodbytniczo . Na grupę aminosalicylanów składają się sulfasalazyna i preparaty kwasu 5-aminosalicylowego (5-ASA) w postaci monomeru (mesalazyna) i dimeru (olsalazyna). W lekkim rzucie colitis ulcerosa lekiem pierwszego wyboru jest sulfasalazyna w dawce 3-4 g/dobę. Lek ten jest skuteczny, ale w 20% przypadków wywiera działania niepożądane ? upośledzenie łaknienia, nudności, wymioty, bóle głowy, reakcje alergiczne ze strony skóry i stawów, niedokrwistość hemolityczną, granulocytopenię (w pierwszych tygodniach leczenia obowiązuje sprawdzanie liczby leukocytów we krwi obwodowej) oraz ograniczenie płodności męskiej związane z odwracalnym zmniejszeniem liczby i pogorszeniem ruchliwości plemników. Większość tych działań nie występuje przy stosowaniu mesalazyny, która może być wprowadzona już na początku kuracji. Dawka mesalazyny wynosi 3?4 g/dobę. U chorych z proctitis ulcerosa bardzo dobre działanie wykazują czopki a u chorych z lewostronnym zapaleniem jelita grubego wlewki zawierające 1?4 g kwasu 5-aminosalicylowego. Olsalazyna nie jest na razie dostępna w Polsce.

Marcin Nowak - ZnanyLekarz.pl