Procedury

Nacięcie ropnia

Zasadą leczenia chirurgicznego ropni okołoodbytniczych jest odpowiednio szerokie otwarcie zbiornika ropnego, umożliwiające ewakuację jego zawartości oraz dokładna rewizja jamy ropnia, w celu wykluczenia pozostawienia nie otwartych przestrzeni płynowych. Skuteczny drenaż zbiornika można uzyskać poprzez założenie drenu lub setonu. Okresowa kontrola pooperacyjna wykonanych nacięć ma na celu uzyskanie takiego stanu, kiedy rana nie zamyka się zbyt szybko, co pozwala na prawidłowe warunki drenażu treści ropnej i gojenie zmiany. W przypadkach głębiej położonych ropni, szczególnie międzyzwieraczowych, konieczne jest nacięcie i zdrenowanie ropnia od strony światła odbytnicy. Jako leczenie uzupełniające stosuje się w wybranych przypadkach, szczególnie przy nasilonych objawach ogólnych, znacznym miejscowym nasileniu stanu zapalnego i u osób z zaburzeniami ogólnoustrojowymi (cukrzyca, alkoholizm, AIDS, niewydolność nerek, obciążonych kardiologicznie) leki przeciwbakteryjne. Najkorzystniejsze jest stosowanie antybiotykoterapii celowanej, w zależności od uzyskanych wyników posiewu. Uzupełnieniem chirurgicznego leczenia ropnia są nasiadówki z roztworów antyseptycznych wykonywane 3-4 razy dziennie i po każdym oddaniu stolca, co pozwala na utrzymanie prawidłowej higieny okolicy odbytu. Ważna jest kontrola regularności oddawania stolca – nie należy zwalczać potrzeby oddania stolca, nawet, jeśli wiąże się z tym występowanie bólu, który będzie dużo silniejszy w przypadku zaparcia. Prawidłowe nacięcie i zdrenowanie ropnia prowadzi do wygojenia się zmiany w 20-30%. Rzadko nie rozpoznany lub źle leczony ropień prowadzi do groźnych dla życia następstw szczególnie niebezpiecznych u osób z zaburzeniami odporności czy cukrzycą.

Marcin Nowak - ZnanyLekarz.pl